چون مالکیت در آمریکا از طریقِ زنجیره‌ای از اسنادِ ثبت‌شده اثبات می‌شود نه یک سجلِ مرکزیِ تضمین‌شده، یک ایرادِ پنهان — یک وثیقهٔ قدیمیِ پرداخت‌نشده، یک مرزِ نادرست‌ثبت‌شده، یک امضای جعلی، یک وارثِ ناشناخته — می‌تواند پس از خرید سر برآورد. بیمهٔ مالکیت، که با یک حق‌بیمهٔ یک‌باره در closing خریداری می‌شود، در برابرِ این ایرادهای پیشین غرامت می‌دهد و دفاعِ حقوقی را تأمینِ مالی می‌کند.
دو بیمه‌نامه وجود دارد: بیمه‌نامهٔ مالک که سرمایهٔ خریدار را حفاظت می‌کند، و بیمه‌نامهٔ وام‌دهنده که رهن را. پیش از بیمه‌نامه، یک جست‌وجو و بررسیِ مالکیت انجام می‌شود، بنابراین بیشترِ مشکلات پیش از closing رفع می‌شوند؛ بیمه آنچه را که جست‌وجو نتوانسته آشکار کند پوشش می‌دهد.
در نظام‌های مالکیتِ ثبت‌شده مانندِ انگلستان و ولز، خودِ سجل بخشِ زیادی از این حفاظت را می‌دهد، اما بیمه‌نامه‌های غرامتِ مشخصِ «مالکیتِ معیوب» یا «تعهدِ محدودکننده» هنوز برای پوششِ یک ریسکِ شناخته‌شدهٔ محدود و پیش‌بردنِ یک فروش به کار می‌روند.