در یک ملکِ نو، خریدار (یا یک بازرسِ حرفه‌ایِ snagging) واحد را می‌گردد و هر نقص را در برابرِ مشخصاتِ فنی ثبت می‌کند: درهای ناهم‌تراز، نقاشیِ بد، کاشیِ ترک‌خورده، پریزهای ازکارافتاده، ایرادهای لوله‌کشی و تهویه. فهرست برای رفع، بر پایهٔ قراردادِ ساخت، به سازنده داده می‌شود.
در امارات، snagging گامی به‌رسمیت‌شناخته پیش از تحویلِ نهایی و انتقالِ DLD است؛ سازندگان معمولاً یک دورهٔ مسئولیتِ نقص (اغلب ۱۲ ماه) به‌علاوهٔ ضمانت‌های سازه‌ایِ بلندتر ارائه می‌دهند. در بریتانیا، املاکِ نو ضمانتِ NHBC یا معادلِ آن را دارند و دو سالِ نخست برای نقص‌ها بر عهدهٔ سازنده است.
خریداران باید پیش از امضای تحویل، snagging را به‌دقت انجام دهند، عکس‌های تاریخ‌دار نگه دارند و تا رفعِ اقلامِ عمده بر موضعِ خود بمانند — پس از پذیرشِ تحویل، قدرتِ چانه‌زنی به‌شدت افت می‌کند.