بیشترِ خانه‌های بریتانیا freeholdاند. بیشترِ آپارتمان‌های بریتانیا leaseholdاند — ضرورتی عملی، چون آپارتمان‌ها زمین و سازه را با همسایگان به اشتراک می‌گذارند. اندکی از آپارتمان‌ها «share of freehold»اند (شما به‌همراه دیگر مالکان از طریق یک شرکت مالکیت کامل کل ساختمان را به‌اشتراک دارید) — که معمولاً بهترین شکلِ تملک برای یک آپارتمان است.
قراردادهای کمتر از ۸۰ سال مشکل‌سازند: هنگام تمدید، ارزش هم‌افزایی (marriage value) پدید می‌آید؛ دسترسی به وام تنگ می‌شود. قراردادِ کمتر از ۶۰ سال اغلب برای فروش‌پذیر ماندن به تمدید فوری نیاز دارد. بررسیِ پیش از خرید همواره مدت قرارداد و هر تعهد محدودکننده را دربر می‌گیرد.
قانون اصلاح leasehold و freehold مصوب ۲۰۲۴ (تصویب‌شده اما نه کاملاً لازم‌الاجرا) به مستأجران حقوق قانونی تازه‌ای می‌دهد، از جمله تمدیدهای بلندتر (۹۹۰ سال)، تملّکِ (enfranchisement) ساده‌شده و سازوکاری برای کاهشِ اجاره‌بهای زمین به یک «peppercorn» (نمادین).