از نظر تاریخی، اجارهٔ زمین در بسیاری از قراردادهای بریتانیایی هر ۲۵ سال دو برابر می‌شد. این شرطِ دوبرابرشدن مالکان را گرفتار می‌کرد — بانک‌ها وام نمی‌دادند و املاک غیرقابل‌فروش می‌شدند. قانون ۲۰۲۲ اجارهٔ زمین را برای قراردادهای جدید به صفر («peppercorn») محدود کرد.
قراردادهای موجود تا زمانی که بازمذاکره نشوند شروط اصلی خود را حفظ می‌کنند. قانون اصلاح leasehold و freehold ۲۰۲۴ حقوق قانونیِ تملّک (enfranchisement) یا تمدید را گسترش می‌دهد — اکنون بیشترِ آپارتمان‌ها تمدیدِ ۹۹۰ ساله با اجارهٔ زمینِ صفر دریافت می‌کنند.
اگر آپارتمانی leasehold می‌خرید، بپرسید: اجارهٔ زمینِ کنونی، زمان‌بندیِ بازنگری، زمانِ افزایشِ بعدی، و اینکه آیا freeholder با حذفِ این شرط موافقت کرده است.